000 |
|||
نگو ما دنیا نداریم
دنیامون پر از اقاقیست
نگو ما فردا نداریم
فردامون پر از قناریست
نگو ما همیشه بی چیز بودیم مال که خوشبختی نداره زندگی پر از خوشیست
اینا رو همه نوشتم روی گلبرگای یاس اومدم بدم به چشمات که همیشه بی ریاس
اما چشمات دیگه زیبا نبود خندتم مثل گذشته ها نبود
تو حالا یار دگر گرفته بودی
حالا دیگه همیشه بی چیز نبودی
دنیا و فردا رو باهم داشتی اما من چی منه بی کس و غریب ؟؟
که دیگه زندگی رو دوس ندارم
من دیگه امید به فردا ندارم نظرات شما عزیزان:
درباره وبلاگ به وبلاگ من خوش آمدید اسمم : گمنام شهرت: دلباخته جرم: جوانی محکومیت :زندگی کوله بارم: حسرت خوراکم: اشک و آه دوستانم: بی وفا وطن: ندارم کوچه: محبت فلکه: دوستی چهارراه: ماتم پلاک: بدبختی+مرگ به دنبال: آرزو میراث: فراموشی نورم: شمع شغل: خریدار محبت آخرین مطالب آرشيو وبلاگ پيوندها
![]() نويسندگان |
|||
![]() |